news Kopia

Dyskopatia - warto wiedzieć.

Ze względu na swoją specyficzną budowę anatomiczną, mając stosunkowo za długi tułów

w stosunku do swoich krótkich kończyn, często jamniki zapadają na chorobę zwaną porażeniem jamniczym.

Choroba ta, zwana również dyskopatią jest wynikiem zwyrodnienia tarczki międzykręgowej doprowadzającego

do wypadnięcia lub przemieszczenia jądra miażdżystego pomiędzy kręgami.

Wskutek tego dochodzi do ucisku na rdzeń kręgowy i co za tym idzie, obserwuje się silny ból i

rożnego rodzaju zaburzenia w ruchu.Wypadnięcie "dysku" może dotyczyć odcinka szyjnego kręgosłupa.

Obserwuje się wtedy ból okolicy szyi i karku. Pies taki ma nisko opuszczoną głowę, często piszczy i skomli z bólu.

Zmiany mogą również dotyczyć zarówno odcinka piersiowego jak i odcinka lędźwiowego kręgosłupa.

Początkowo obserwuje się proste objawy jak niechęć czy ból podczas pokonywania schodów.

Pies może mieć problemy ze wskakiwaniem na fotel i często reaguje popiskiwaniem i jękiem kiedy bierze się go na ręce.

Obserwuje się przy tym osowiałość oraz brak apetytu.

W zależności od poziomu zaawansowania zmian, może dochodzić do poważnych zaburzeń w chodzeniu

aż do całkowitego porażenia. Porażenie może dotyczyć jednej pary kończyn a nawet wszystkie cztery.

W niektórych przypadkach, oprócz porażenia kończyn, może dochodzić do zatrzymania moczu czy zaburzeń w oddawaniu kału.

Niestety często właściciele bagatelizują pierwsze objawy i rzadko kiedy pies z porażeniem trafia

do lekarza weterynarii w ciągu 24-48 godzin od pierwszych objawów.

Ma to kolosalne znaczenie gdyż jedynie przeprowadzona operacja w ciągu tych 2 dób daje najlepsze efekty.

Częściej jednak wybieramy leczenie nieoperacyjne podczas którego przede wszystkim ograniczamy ruch zwierzęcia.

Mówi się o zasadzie "boks-stop", polegającej na umieszczeniu psa w klatce przez okres około 3 tygodni.

Oprócz ograniczenia ruchu, podaje się różne leki przeciwzapalne i przeciwbólowe.

Dobre efekty można uzyskać stosując kombinację witamin z grupy B oraz leków homeopatycznych Zeel i Traumel

Długość leczenia jest różna. Pamiętam psa który wrócił do pełnej sprawności dopiero po około 2 miesiącach leczenia.

Należy tu podkreślić dużą cierpliwość i dobrą współpracę ze strony właściciela psa.

Niestety , dyskopatia ma charakter nawracający. Nigdy nie wiemy kiedy się znów pojawi.

W niektórych przypadkach, lekarz weterynarii nie jest w stanie doprowadzać do regeneracji

rdzenia ani do powrotu do sprawności psa. Istnieje jednak możliwość zakupu specjalnych

wózków umożliwiających ruch i względne funkcjonowanie takiego psa.

Czy można zapobiegać tej chorobie? Nie jesteśmy do końca w stanie tego zrobić.

Owszem należy unikać chodzenia po schodach i gwałtownych ruchów. Starzenie się jest jednak czymś naturalnym,

oby tylko to przebiegało we względnym komforcie.

Dziennik Zachodni
Autor: lek.wet. Isaac Bada

 

Objawy

Objawy schorzenia są zależne od miejsca, w którym doszło do przemieszczenia.

Najczęściej zdarza się to w odcinku piersiowo-lędźwiowym, rzadziej w odcinku szyjnym.

Odcinek piersiowo-lędźwiowy:
a) przebieg ostry:
– bolesność podczas dotyku,
– niechęć do skakania i chodzenia po schodach,
– problemy z poruszaniem się,
– brak apetytu,
– osowiałość,
– ból podczas załatwiania się,
– niedowład tylnych kończyn (czasem paraliż),
b) przebieg łagodny:
– niechęć do brania na ręce,
– podkulony ogon,
– brak apetytu,
– zatwardzenie.

Niezależnie od rodzaju przebiegu choroby (ostry lub łagodny),

należy w ciągu 12 godzin od wystąpienia pierwszych objawów zacząć leczenie,

gdyż rozpoczęcie go w późniejszym czasie znacznie zmniejsza szanse powrotu do zdrowia.

Odcinek szyjny:
– sztywność karku,
– ból podczas poruszania szyją, któremu towarzyszy skomlenie,
– kulawizna przednich kończyn,
– nisko opuszczona głowa,
– skurcz mięśni karku i szyi,
– niechęć do dotyku i brania na ręce,
– problemy z oddawaniem kału i moczu,
– brak apetytu,
– osowiałość,
– senność.

Diagnozowanie

W celu zdiagnozowania uszkodzenia rdzenia kręgowego należy wykonać dokładne badanie kliniczne i neurologiczne,

by wykluczyć inne choroby. Następnie wykonuje się zdjęcie RTG kręgosłupa,

w celu zlokalizowania miejsca, w którym doszło do przemieszczenia dysku.

Czasem wykonuje się także analizę płynu mózgowo-rdzeniowego, by wykluczyć inne dolegliwości (np. zapalenie opon mózgowych,

bakteryjne zapalenie dysku). Lekarz powinien także zbadać, czy pies jest w stanie sam oddawać mocz –

jeśli nie, należy opróżnić pęcherz moczowy ręcznie bądź poprzez cewnik.

Leczenie

Dyskopatię można leczyć w sposób dwojaki: nieoperacyjnie lub operacyjnie.

Leczenie nieoperacyjne (zachowawcze) przeprowadza się zazwyczaj w przypadku wystąpienia

łagodnych objawów choroby. Najważniejszą czynnością jest ograniczenie psu ruchu.

Na okres 3-4 tygodni umieszcza się psa w klatce i wyjmuje jedynie by podać pożywienie,

zaspokoić jego potrzeby fizjologiczne, do toalety i ćwiczeń. W tym okresie nie wolno absolutnie brać psa na ręce czy podnosić,

gdyż spowoduje to jeszcze większe uszkodzenie rdzenia kręgowego.

Czworonogowi należy również stopniowo zmienić dietę, gdyż nie będzie on potrzebował tyle energii

co przed ograniczeniem ruchu.

Kolejnym ważnym punktem jest rehabilitacja ruchowa i masaże.

Musi być ona przeprowadzana pod nadzorem właściciela i z jego pomocą, jednak należy ściśle przestrzegać

czasu i zasad wprowadzonych przez lekarza weterynarii.

W leczeniu nieoperacyjnym należy także pamiętać o podawaniu leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych i witamin z grupy B.

Leczenie operacyjne polega na usunięciu ucisku na rdzeń kręgowy.

W tym celu wyskrobuje się zwyrodniałe jądro miażdżyste (zabieg fenestracji) bądź usuwa cały zmieniony dysk (zabieg hemilaminectomii).

Wzruszająca historia jamniczki Fanty, o której zdrowie walczyli właściciele. Czy się udało - proszę obejrzeć filmik

historia fanty

Rehabilitacja pieska po zabiegu też jest możliwa - stosuje się praktycznie te same metody rehabilitacji co u człowieka.

Tu akurat elektrostymulacja.

Historia Rufusa - jamnika który został wyleczony.

rufus

Wykorzystano fragmenty artykułu z portalu Vetopedia.pl

oraz artykuł lek.wet. Isaac Bada.